عشق نامه های ایل قشقایی

دسته:

تومان

در انبار موجود نمی باشد

مقایسه
موجود نیست

عشق نامه‌های ایل قشقایی(افسانه‌‌هاو قصه‌‌ها)
نویسنده: روح الله اژدری
سال چاپ‌: ۱۳۹۰
تعداد صفحات: ۱۲۸
این کتاب مجموعه داستان:
اصلی و کرم ، غریب و صنم و سیدی خان و پریزاد را شامل می‌شود.
مقدمة کتاب عشق نامه‌های ایل قشقایی:
«از دورانهای كهن داستانهای بسیاری در گوشه و كنار این مرز و بوم پرگهر نزد عام وخاص به صورت شفاهی و سینه به سینه از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. در ادبیات تركی نیز همچون ادبیات فارسی عشق نامه‌های مختلفی زبان به زبان در میان مردم نقل شده است. بعضی از این عشق نامه‌ها از دوره صفویه به این طرف رواج پیداكرده‌اند كه به شكل نثر روایت می‌شده‌اند.
فرهنگ و زبان تركی پیوند دیرینه‌ای بین ایل قشقایی و آذربایجان به وجود آورده است. ادبیات غنی زبان تركی از مهمترین عوامل حفظ پیوندهای فرهنگی ایل قشقایی با سرزمین مادری است. به همین دلیل بسیاری از اشتراكات فرهنگی علی‌رغم هجران قشقایی‌ها از سرزمین مادری محفوظ مانده است. از قدیم عشق نامه‌هایی در ایل قشقایی روایت می‌شده است كه همانها را می‌توان در آذربایجان مشاهده نمود. قصه‌هایی همچون كوراوغلو، غریب و صنم، اصلی و كرم، در ادبیات شفاهی قشقایی‌ها و آذربایجان مشترك است. در ایل قشقایی این قصه‌ها ذخیره فرهنگی توده‌های مردم در طول تاریخ بوده كه زبان به زبان و به صورت شفاهی توسط عاشق‌ها و افراد كهنسال نقل می‌شده و هر كدام پیامهای اخلاقی و اجتماعی زیادی را منتقل می‌كرده است.»
در زمانهای قدیم به دلیل اینكه افراد باسواد نبوده‌اند تا این میراث فرهنگی را به صورت مكتوب در آورند، لذا به صورت شفاهی و سینه به سینه نقل می‌شده و همین موضوع موجب گردیده كه بخشهایی از این قصه‌ها به مرور زمان، فراموش شوند. عاشقان و نقالان نیز به سلیقه و تخیل خود بخشی را به آن اضافه كرده و یا بخشهایی را بدون توجه به ارتباط و پیوند اجزاء با سیر قصه‌ها جابه جا نموده‌اند.
بعضی از این داستانها در ده‌های گذشته به دلیل گسترش قصه‌های مدرن با بن مایه‌های جدید به طور كلی به فراموشی سپرده شده و تنها چند بیت از منظومه‌های سروده شده از آنها باقی مانده است.
نگارنده به دلیل درك اهمیت حفظ میراث ماندگار فرهنگ بومی ایران كه فرهنگ ایل قشقایی نیز بخشی از آن است، به تحقیق در خصوص این قصه‌ها پرداخته و تلاش نموده است با تطبیق قصه‌های روایت شده در ایل قشقایی با آنچه در آذربایجان روایت شده است، شكل كلی قصه‌ها را استخراج و سپس به پردازش ونگارش جدیدی از آنها اقدام نماید.
لذا قصه‌های اصلی وكرم و غریب و صنم، قصه‌هایی هستند كه روایت‌های مختلفی از آنها مورد مطالعه قرار گرفته و سپس به نگارش در آمده است، اما قصه سیدی خان و پریزاد فقط بر اساس روایت ایل قشقایی مورد نگارش قرار گرفته است.
در هر سه داستان بن مایه‌ای مذهبی دیده می‌شود. دیندار بودن و محبت به اهل بیت و توسل به آنها در این داستانها نشانة توجه به معنویت در ادبیات شفاهی قشقایی است. به طور مثال در داستان قریب و صنم، غریب جوانی با ایمان و محب اهل بیت است و انگشتری مزیّن به نام حضرت علی (ع) را به شاهزاده صنم هدیه می‌دهد. در این داستان تقدم نجابت و دینداری بر ثروت و مقام مورد تأكید قرار می‌گیرد. همچنین انتظار هفت ساله صنم نشانه نهایت عشق و محبت در روابط خانوادگی است.
داستان اصلی و كرم در واقع تقابل دو اندیشه تحجر و تساهل دینی است. قراملك كشیش سمبل تحجر دینی است كه به دلیل تعصبات خشك وبی منطق مانع سعادت و خوشبختی اصلی و كرم است. در این داستان سیب منشاء آفرین است و اصلی و كرم از یك مبداء و منشاء متولد شده‌اند. لذا كرم در این داستان به دنبال اصل و همزاد خودش است.
همچنین در داستان سیدی خان و پریزاد بر تقدم نیكویی صفات درونی بر صفات ظاهری و زیبایی صورت تأکید شده است. پریزاد و سیدی خان سمبل نیكو سرشتی و دیانت و عبید و ولید و نرگس خاتون سمبل بدسرشتی و دنائت می‌باشند.

بر اساس 0 دیدگاه

0.0 امتیاز نهایی
0
0
0
0
0

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “عشق نامه های ایل قشقایی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *