حساب کاربری

لطفا از حروف a-z,A-Z,0-9 استفاده نمایید - حداقل 5 کاراکتر

حداقل 8 کاراکتر

اندر حکایت ” حذف غیرضروری‌های مراسم سوگواری”


اندر حکایت ” حذف غیرضروری‌های مراسم سوگواری”
“تقاضا می‌شود تا آخر بخوانید، اظهار نظر فرمایید اضافه وکسر نمایید”
اخیرا جمعی از بزرگان،فعالین فرهنگی ومردم (بنده هم در قسمت مردم جزو آنها بودم) به عدم شرکت در مراسم غیر ضروری و پر هزینه صاحبان سوگواری، اطلاعیه‌ای تنظیم نموده‌اند. در قسمتی از این اطلاعیه آمده‌است:
مراسم سوگواري نزد ايرانيان از جمله سنت‌هايي است که ريشه در آداب اسلامي دارد.اين مراسم سرشار از صحنه‌هاي زيبايي از انسانيت و نوع‌دوستي است. با اين حال، متأسفانه برخي از رفتارها و باورهايي که در اين و آن ديده مي‌شود، نه تنها برگرفته از سنت نبوي نيست، که به طور کامل بر خلاف گفتار و کردار پيامبر اکرم و جانشينان بر حق ايشان است. با کمال تأسف در جامعه ما چنين رسم شده که تسليت‌دهندگان، نه تنها براي خانوادة تازه درگذشته طعامي از سر استحباب حاضر نمي‌کنند،که بار سنگين فراهم آوردن غذاي خويشتن را نيز بر دوش ايشان مي‌اندازند.تشریفات و حاشيه‌هاي اين مراسم به قدري زياد و پيچيده شده که خانواده و نزديکان سوگوار، افزون بر مويه کردن بر غم عزيز درگذشتة خويش، بايد نگراني آبرومندانه برگزار کردنِ مراسم را نيز بر خود هموار کنند و در اين راه از سر اجبار و ناخواسته تن به عرف نادرست جامعه ‌دهند.
این جمع در ادامه از خود و دیگران سوال کرده‌اند که:
آیا با این وضعیت واژة «تسليت» دیگر به معني «آرامش بخشيدن» جایگاه دارد؟
آيا،رفتار ما در قبال خانوادة ميت براي اين لفظ چيزي جز ظاهري بي‌محتوا باقي گذاشته است؟
آيا اين مراسم سنگين و پرهزينه واقعاً تسلي و آرامشي براي خانوداة ميت در پي دارد؟”
سپس با مراجعه به احادیث و فتوی علما به این نتیجه رسیده‌اند که زين پس براي برچيدن يکبارة اين رسم نادرست،
بخش اطعام مراسم تدفين را به طور کلي ترک گویند .در این رابطه نیز با همدیگر عهد بسته‌اند.
حال به نظر می‌رسد همه با متن فوق کاملا موافق باشند اما واقعیت آن است که ترک بخش اطعام مراسم تدفین با درخواست و عهد بستن، ممکن است کمرنگ شود اما ترک نمیشود. زیرا همه میدانیم که در بسیاری موارد تشییع و تدفین قبل از ظهر و مراسم ترحیمی بنام سوم و هفته در بعد از ظهر همان روز یا روز دیگری برگزار می گردد. همه هم فامیل وآشنایانی دارند که از دور و نزدیک خود را ملزم میدانند که دریکی یا هر دوی این مراسم شرکت نمایند. حال باید چند ساعت و یا چند روز از وقت خود را طوری تنظیم نمایند که فاصله زمانی خاکسپاری تا مراسم ترحیم را بنحوی سپری نمایند. این افراد که معمولا تعداد آنها کم نیستند، یا باید به منزل فامیل بروند که ته دل هر دوی مهمان و میزبان کراهت ملموسی وجود دارد یا اینکه در رستورانی و پارکی وقت بگذرانند که خیلی طالب ندارد. از طرفی نگرانی لطمه به آبروی خانواده سوگوار را نیز به همراه دارد.
بنابراین باید روش یا روشهایی، ریشه‌ای و اساسی برای آن پیدا شود.
دو راه حل پیشنهاد می‌گردد:
راه حل اول اینکه : هر دو مراسم خاکسپاری و ترحیم را فقط به صبح و یا هردو را فقط به بعد از ظهر یک روز خاص تنظیم نمایند. برای نیل به این هدف فقط لازم است صاحبان مراسم و متولیان، با سردخانه و مساجد، فقط صبح یا فقط بعد از ظهر خاصی را هماهنگ نمایند. در این راه حل بخش اطعام که معمولا نهار ظهر است، به طور منطقی منقضی می‌گردد. فقط عده کمی که از راه خیلی دور آمده‌اند باقی می‌مانند که نهار برای آنها منطقی است. به نظر می‌رسد این روش عملی بوده و در آینده نزدیک بطور کامل اجرایی گردد. در حال حاضر نیز بطور محدود در جاهایی اجرا گردیده و می‌گردد.
راه حل دوم: مراسم تدفین و ترحیم معمولا ریشه در ادیان دارد. کشورهای مختلف هم هرکدام دینی را برای خود برگزیده‌اند. در تحقیق به عمل آمده در تمامی مراسم ادیان مختلف، آنچه مهم است و ارجحیت دارد، مراسم تدفین است و مراسم ترحیم جایگاهی ندارد. بعبارت ساده تر، همه در مراسم تدفین سر قبر حاضر می‌شوند، تسلیت میگویند، خداحافظی می‌کنند و مراسم ترحیمی در کار نیست که بخواهد به تالار ختم گردد. فقط بعضی از مسیحیان، کنار قبرستان مردم را به کافه دعوت می‌کنند. بنابراین در صورت ضرورت ما هم میتوانیم در کنار قبرستانها امکانات موقتی را فراهم سازیم (مثلا تعدادی صندلی) که حاضرین در مراسم با خوردن خرما و نوشیدن شربت یا چای و چند دقیقه نشستن، مراسم ترحیم را هم ادا کرده باشند. واقعا چه معنی دارد کسی که صبح به صاحب عزا تسلیت گفته و خداحافظی کرده، بعد از ظهر به مسجد بیاید، مجددا تسلیت بگوید و مجددا خداحافظی کند. ؟
با این راه حل علاوه بر اینکه مراسم آبرومندانه برای صاحب عزا برگزار گردیده، هزینه مسجد از جمله هزینه روضه‌خوان به همراه هزینه تالار از دوش ایشان برداشته شده است. ممکن است این راه حل کمی دور از ذهن باشد اما شدنی است. همانطور که مراسم سالگرد، چهارماه و ده روز، چهلم به خواندن دعا تقلیل یافت و مراسم سوم و هفته یکی شد و هیچ بی احترامی به درگذشتگان نشد و آبروی صاحبان عزا حفظ شد، این یکی هم شدنی است. کافی است با نظرخود، متن اضافه و کسر گردد، تکمیل گردد، تایید گردد وبا وجود مقاومتها که طبیعی است، شروع به اجرا گردد.

نوازاله بهرامی نژاد از طایفه قراچه

مدیر
دیدگاه کاربران 2 دیدگاه
  • حجت اله صهبازاده ۷ دی ۱۳۹۷ / ۶:۴۹ ب.ظ
    0 0

    درود به همه عزیزان وبزرگان قشقایی خصوصا استاد ارجمند دکتر کیانی
    امر بسیار زیبا وخداپسندانه ای است خصوصا در این اوضاع واحوال که همه به مردم ظلم می کنند.
    ولی به نظر اینجانب باسخنرانی ومتینگ ها وجلسات این امر عملی نخواهدشد مگر تنها به یک روش وان هم اینکه این امر در مراسم تنی چند از نامداران وبزرگان طوایف که دستشان به دهنشان می رسد این امر عملا اجرا شود .درغیر اینصورت عملی وشدنی نیست.اگر فقط با سخنرانی وجلسات بخواهیم که عامه مردم این کار را عملی کنندنخواهد شدزیرا مردم عشایر اگر شده قرض خواهند کردوخود را زیر دین خواهند برد ولی حاضر نمی شونداز پولدارها عقب بمانند زیرا می گویند فردا مردم حرف در می اورند ولی اگر خانواده چند نفر از نامداران وتوانمندها این کار را بکنند به زودی همه گیر خواهد شد .

  • علی خسروی ۲۳ تیر ۱۳۹۸ / ۱۰:۵۲ ق.ظ
    0 0

    با سلام متن جالب و خوبی هست اگه اجرابشه

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

X